360 lat lokacji Kępna
W roku 2021 obchodzimy 360-lecie nadania praw miejskich Kępnu. Lokacja miasta na prawie magdeburskim była początkiem samorządności, wprowadzeniem ściśle określonego ładu prawnego regulującego życie codzienne mieszczan kępińskich. Stała się również podstawą bytu ekonomicznego miasta i jego dynamicznego rozwoju.
Przywilej lokacyjny z 2 grudnia 1661 r. określił stosunki prawne między właścicielem miasta a jego mieszkańcami oraz ich prawa i obowiązki a także uregulował sprawy gospodarcze, społeczne, finansowe i wyznaniowe. Obywatele zyskali prawo do tworzenia różnych związków i bractw, które uzyskały od tego czasu samorządność.
Okolicznościowy datownik
Dla upamiętnienia nadania praw miejskich z inicjatywy kępińskiego samorządu w Urzędzie Pocztowym w Kępnie stosowany jest okolicznościowy datownik. Datownik jest stemplem ozdobnym ze zmienną datą, który propaguje doniosłe wydarzenie z 1661 roku. Datownik i jego współczesna grafika nawiązują do wizerunku pieczęci miejskiej sprzed 360 lat.
W zbiorach Muzeum Ziemi Kępińskiej znajduje się pieczęć miejska z 1661 roku oraz przywilej lokacyjny dla miasta Kępna wydany przez starostę wieluńskiego Adama z Rudnik Biskupskiego. Pieczęć stanowi dziś świadectwo historii miasta, wówczas nadawała moc prawną wydawanym dokumentom.
Okolicznościowy datownik będzie stosowany w Urzędzie Pocztowym do końca 2021 r.
Z kart historii
Adam z Rudnik Biskupski, starosta wieluński, był człowiekiem dobrze widzianym na dworze królewskim. To umożliwiło mu otrzymanie w 1660 roku zgody Jana Kazimierza na lokowanie Kępna. Najprawdopodobniej inicjatywa dotycząca lokacji miasta wyszła z kręgów kupiecko-rzemieślniczych zamieszkujących ówczesne Kępno. Potwierdza to przywilej lokacyjny z 2 grudnia 1661 r. jak i raport wizytatora biskupa wrocławskiego z 1666 r.
Rozmach w planowaniu przestrzennym Kępna, w tym przede wszystkim zaplanowanie Rynku o powierzchni 1 hektara, świadczy o wyobraźni właściciela dóbr kępińskich oraz jego podatności na sugestie mieszkańców, którzy chcieli aby miasto miało dobrze rozplanowany układ przestrzenny, z jasno określoną siecią ulic i poszczególnych domostw.
Późniejsze dzieje Kępna dowodzą słuszności podjętych wówczas decyzji i dalekowzroczności w planowaniu. Współcześnie chętnie sięgamy do tych samorządowych korzeni Kępna. Ówczesne inicjatywy i odwaga dziś mogą być szkołą postaw obywatelskich i tworzenia silnych związków pomiędzy mieszkańcami i miastem.
Warto dodać, że podjęta wcześniej, w okresie średniowieczu próba stworzenia organizmu miejskiego nie powiodła się ze względów ekonomicznych, a także politycznych. Ówczesne warunki ekonomiczne nie sprzyjały rozwojowi miasta, bowiem położone ono było na uboczu szlaków handlowych. Uwarunkowania polityczne spowodowały brak stabilizacji i przechodzenie ziemi kępińskiej w ręce książąt śląskich lub wielkopolskich. Był to typowy los miejscowości pogranicznych w owym czasie.
Dopiero wiek XVII i poczucie stabilizacji sprawiły, iż lokacja miasta stała się faktem. Stało się tak z uwagi na kilka czynników, wśród których jako najbardziej znaczący można określić napływ ludności do Kępna z pobliskiego Śląska. Byli to rzemieślnicy i kupcy protestanccy szukający tu możliwości swobodnego wyznania swojej religii oraz warunków rozwoju ekonomicznego.
